ட்விட்டர் - ஃபேஸ்புக்? குழப்பமா இருக்கே?

கொஞ்ச நாட்களாகவே Facebook, twitter, மற்றும் my space பற்றிய செய்திகளும் உபயோகிப்பாளர்களின் எண்ணிக்கையும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கடிக்கிறது. என்னுடைய சில நண்பர்களும் இதில் பயனர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆனால் இதில் இறங்குவதற்கு சிறிது தயக்கங்கள் எனக்கு உண்டு.

இணையத்தில் என்னைப் பற்றிய தகவல்களையும், நான் தற்பொழுது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என்பதையும் உடனுக்கு உடன் பெயர் தெரியாதவர்களுக்கு தெரியப்படுத்துவது என்னால் சிறிதளவும் முடியாத காரியம் என்று எண்ணுகிறேன். அதிலும் சில நண்பர்கள் தங்களுடைய குடும்ப புகைப்படத்தை வெளியிட்டு பிறரை பார்வையிட அழைப்பதும் என்னால் ஜீரணிக்க முடியாத உண்மை. இவை அனைத்தும் நண்பர்களிடம் மட்டும் என்றால் பரவாயில்லை, பொதுவாக அனைவரும் பார்வையிடுமாறு வைத்தல் என்பது, என்னால் முடியவே முடியாது.

சில நண்பர்கள், ட்வீட் பண்றேன், ஃபேஸ்புக்ல பாரு என்றெல்லாம் சொல்லும் போது, நாம் என்ன பின்தங்குகிறோமோ என்று பயம் ஏற்பட்டது. உடனே நானும் ஒரு கணக்கு தொடங்கினேன். (நான் முதன் முதலில் ஈமெயிலும் தொடங்கியதும் இப்படித்தான்) ஆனால் இது வரையிலும் ஒருமுறை கூட ட்வீட் செய்யவில்லை. இன்னும் தயக்கமாகவே இருக்கிறது.

முன்பெல்லாம் இணையத்தில் புகைப்படத்தையோ அல்லது தொலைபேசி எண்ணையோ தெரிவித்துவிடாதே என்று எங்கள் நண்பர்கள் அனைவரும் ஏதோ இதையெல்லாம் தெரிவித்து விட்டால், நமது (இல்லாத) வங்கிக் கணக்கில் இருந்து (இல்லாத) மில்லியன்களை அடித்து விடுவார்கள் என்று பயமுறுத்திக் கொண்டோம். 

அப்போது பூச்சாண்டி பிடித்தது இன்னும் என் ஆழ்மனதில் ஆட்டிப் படைக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். இப்பொழுதோ வெகு சாதாரணமாக ப்ளாகர் கணக்குகளில் புகைப்படங்களும், மோபைல் நம்பர்களும், ஈ மெயில் முகவரிகளும் தொடர்பு கொள்ள அழைக்கின்றன.

இப்பொழுது வரும மோபைல் போன்கள், ஃபேஸ்புக், மற்றும் ட்விட்டர் இரண்டையும் இணைத்துக்கொண்டு பல்லை இளிக்கின்றன. இவை நமது கணினியோடு நிற்கப்போவதில்லை. நம் கையிலேயே எந்த நேரமும் கூடவே இருக்கப்போகிறது. மனிதர்களோடு செலவழிக்கும் நேரம் குறைகிறது. இனி மனிதனின் பெயரைத் தாங்கிவரும் கருவிகளோடு நேரத்தை கழிக்கப்போகிறேனா என்று தெரியவில்லை. 

இனி உலகம் இப்படித்தான் இருக்கப்போகிறதா? இனி நானும் இப்படித்தான் மாறப்போகிறேனா என்றும் தெரியவில்லை. பர்கரையும் பீட்ஸாவையும் நண்பர்களுடன் அமர்ந்து சாப்பிடுவது தான் இப்போதைக்கு பிடித்திருக்கிறது, அதைவிட்டு என் லேப்டாப்பில் அவர்கள் அளிக்கும் பர்கர் ஐகானை பெற்றுக்கொண்டு ஒரு ஸ்மைலி அனுப்புவது என் வயிறை நிறப்ப மறுக்கிறது. உலகத்தை பின் நோக்கி இழுக்க என்னால் மட்டும் முடியுமா என்ன?

இப்போதைக்கு வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறேன், திசைதான் என்று மாறுமோ தெரியவில்லை.